Gözlerini düşünüyorum,
O içinde kaybolup gittiğim,
O ilk kalbimden vurulduğum gözlerini,
Sanki ucu bucağı olmayan,
Alabildiğine engin,
Alabildiğine derin bir denize
Dalmak gibi.
Öyle, kaybolup gidiyorum gözlerinde.
Sanki ölüp de yeniden doğmak gibi.
Hani boğulsam sularında
Gam çekmeyecek gibi.

Gülüşünü düşünüyorum,
O gamzeli tebessümünü,
O utangaç ve aziz bakışını.
Sanki çok ağlamışım da
Hıçkırıklar düğümlemiş boğazımı,
Damla damla teselli eder gibi,
Öyle düşüyorsun yüreğime.
Şefkat dolu yüreğinle
Sarıp kuşatıyor tüm bedenimi.
İşte öyle hesapsızca,
Düşünmeden hiçbir şeyi
Yüreğim dolu dizgin
Seviyorum işte seni...

Sevdiğim, hüznüm, kederim...
O hiç dokunamadığım
Ellerini seviyorum senin.
Hani ellerim üşümüş de
Ellerini arıyor sanki ellerim.
Dokunsam parmaklarına
Sanki cehennem yıkılacak üstüme.
Sanki bir ömür
Sana mühürlenmiş yüreğim.
Öyle masum ve temiz,
Öyle günahsız seviyorum.

Yârim, sesin düşüyor gönlüme.
Hani çok susarsın da
Yakıp kavurur o susuzluk insanı,
İşte öylece susuyorum sesine.
Öyle bir seslen ki bana
Yüreğime değsin yüreğin.
Zaman ve mesafeler utansın,
İmkânsızlıklar, çaresizlikler
Çekilsin yollarımızdan.

Susarak seviyorum seni.
Sanki mecali kalmayan
Bir kötürüm gibi, yıllardır öylece
Gönlüme düşmeni beklemişim.
Sanki öylece ansızın
Fark etmeden hiçbir şeyi
Usulca ve sessizce
Sana tutulmuş,
Vurulmuş yüreğim.

"Hakikat Oruçoğlu / Sustum İşte"