Çaresizdim, iki büklüm dizlerim.
Beni seninle yargılayanlar
Ne hak bildiler ne merhamet.
Ayrılık varmış
Çok sevmenin bedelinde.
Sürgün edildim çöllerine.
Ayaklarıma vuruldu pranga.
Ruhumu dağladılar her gece.

Sen diyarımdın,
Canıma ab-ı hayat.
Kimsesiz bırakıldım
Sonsuz bir yetimlikte.
Işıksız kaldı yollarım.
Yolumu kaybettim sensizlikte.
Kuru bir yaprak gibi savruldum.
Günlerim gecelerin menziline karışırken.

Sevgili, ellerim semada,
Kaç kez diledim seni.
Kavuşmaktı hayalim nicedir.
Vuslatı bekledim her yeni günde.
Bilmezsin kaç iklimi geçtim sensiz.
Soğuktu, karanlıktı mevsimler.
Yokluğun varlığıma ayrı bir gurbet.
Adını kime sorduysam
Yüzüme kapandı kapılar.

Çaresi yok, tutuldum illetine.
Yudum yudum içtim zehrini.
Ateşin düştü gönlüme,
Günden güne kül ettim kendimi.
Şimdi çıksam sokaklara
Adını haykırsam umarsızca,
Duyar mısın sesimi?
Yokluğunda çektiğim acılar
Ulaşır mı kalbinin duvarlarına?

"Hakikat Oruçoğlu / Sustum İşte"