Tozlu topraklı yolların üzerinde kaldı
Çocukluğumun ayak izleri.
Gerideyse anlayamadığım bir hayatın
Geçip giden günceleri.
Şimdi sevmeye korkar olduk her şeyi.
Herkesin yüreğinde, ömrüne yoldaş olan
Dokunsan ağlatacak ince bir sızı kaldı.

Uzun uzak yolları arşınladı yüreğim.
Bir yoksulun yoksunluğu kadar zenginim sana.
Yüreğimde bıraktığın hiçbir izin yok artık.
Kanatarak kabuk bağlayan yaralarımı
Seni ardıma bıraktım da geldim.
Kalbimin seninle hiçbir derdi yok artık.

Şimdi sen belki kin de güdersin bana.
Bilmezsin ki sevdamın seninle bir hesabı yok artık.
Bir günaydına sığdırabilseydim seni,
Hiç beklemezdim ki geceleri.
Beklediğim sabahlar olmadığı gibi,
Gelmeni beklediğim gecelerim de yok artık.

"Hakikat Oruçoğlu / Sustum İşte"