Biliyor musun,
Bazı geceler kayboluyorum düşlerimde.
Daha da yalnız hissediyorum kendimi.
Seni çok özlediğim için midir nedir,
Çırpınıyor, yerine sığmıyor yüreğim.
Bu derin sessizlikte penceremi açıp
Sensiz geçirdiğim şu zamanın
Yalın ve karanlık gökyüzüne
Bırakıyorum hüznümü.

Yalnızca mesafeler değil,
İmkânsızlıklar, çaresizlikler
Sarıp kuşatmış ruhumu.
Sanki tüm gücüm tükenmiş,
Dizlerinin üzerine çöküp kalmış bedenim.
Bir umut işte bendeki,
Bir kıvılcım düşse de
Yakıp kül etse içimdeki kederi.

Şimdi sen yanımda değilsin ya,
Bir uyku vaktine eriştim gene.
Rüyalarımda bile her şey belirsiz.
Sanki duvarlar ardına gizlenmişsin.
Aşamıyorum bir türlü sensiz.
Adını haykırıyorum,
Duyulmuyor sesim.
Kaybolmuşum sokaklarında.
Ne bir sona varıyor,
Ne sana ulaşıyor ayaklarım.

Evvel zaman içinde
Bir garip âşığım ben sana.
Sana gelsem,
Kalbimi avuçlarına versem
Kabul eder misin sevdiğim?
Gönlümü sarıp sarmalar mısın?
Bırakma beni kimsesizliğe.
Ne ardımda bıraktıklarım,
Ne önümde kavuşacaklarım
Var gözümde.
Sanırım yavaş yavaş
Ölüyorum sensizlikte.

"Hakikat Oruçoğlu / Sustum İşte"