Kapat gözlerini,
Bakma gözlerime,
Konuşmadan, sessizce,
Sadece susarak,
Dinler misin beni?
Koy elini göğsüme,
Dinle bak, kalbim nasıl çağlıyor.
Adını çok ezelden
Dualarıma eklemiştim.
Hayal kurmanın çok ötesinde,
Yanıp tutuşmayı dilemiştim.
Bir gün kapım çalınır,
Ömrümü yoluna sererim.
Bir gün gelir, çok severim.
Sen benim Leylam olursun,
Ben de çöllerine
Mecnun olurum demiştim.

Hoş geldin zarif yüzlüm,
Ne de güzel geldin.
Yüreğimin umut ateşi sönmüş,
Kıyıda köşede unutulmuştum.
Sanki sen gelmeden önce
Sarp kayalıklara vurulmuştum.
Üzerinden geçtiğim her yoldan
İnan ki çok yorulmuştum.

Sana sevdalanmak zor değildi,
Sevdalandığımı anlatmak kadar.
Sesini duymanın heyecanı
Sararken tüm bedenimi,
Çocuksu bir tebessüme
Kendimi bırakışımı görsen,
Sanırım gene de anlardın.
Ben, gelirsin de
Kanayan yaralarımı sararsın diye
Çok bekledim gelişini.

Korkmuyorum seni sevmekten,
Sana tutulmaktan, vurulmaktan,
Geceleri uykusuz sabahlamaktan.
Uyandığımda sesine,
Gülüşüne susamaktan,
Bazen hüzünlenip de
İçimi yakarcasına dağlanmaktan.
Efkarlanıp sigaraya dadanmaktan.
Gönlümü imtihanına sunmaktan,
İçimde bir yara da senin açmandan,
Hatta bir çocuk gibi ağlamaktan
Korkmuyorum işte
Sana delicesine sevdalanmaktan.

Dinliyorsun değil mi?
Sevmek her insanın harcı değil belki,
Biliyorum, puslu bir pencerenin
Ardından bakar gibiyiz.
Her şey belli belirsiz,
Her şey asılı kalmış yüreğimizde.
Sanki ince bir ip gerilmiş aramıza.
Koparsa, biliyorum, düşerim yüreğinden.
Sen ise kanatlanıp, uçarsın ellerimden.
Korkmuyorum seni kaybetmekten.
İşte tam bu yüzden,
Seni kaybetmekten
Dehşete düşüyor yüreğim.

"Hakikat Oruçoğlu / Sustum İşte"