Nereden geldiğini fark etmediğiniz,
Bir öfke,
Bir tokat,
Bir ölümdür.
Bu gidişler.
Bu yüzden biraz yakar canını,
Ağrısı ve sancısı,
Yan etkileriyle depreşen
Şiddetin ta kendisi.
Özlem ise
Gidene değil kalana bir mirastır.
Her gece sessizce yeniden dirilen.

Sükûta gömüldüm.
Sanki öldüm ve dirildim.
Kalbim, kapısının menteşesine
Sıkıştı gidişinin.
Çerçevesi kırılan camından
Parçalar saplandı bileklerime.
Ve sen, en çok sana kırgınım ben...
Her sitemini içinde gizlediğim,
Dile dökülmesini engellediğim.
Kırmadan, incitmeden
Sayfalarımın geçmişine gizledim gidişini.
Gittin işte...
Gidişin beni de götürdü kendisiyle.

"Hakikat Oruçoğlu / Sustum İşte"