Soramadığım sorularım var,
İtiraf edemediğim utanmışlığım,
Kabahatlerim, kahırlarım,
Sitemlerim var.
Bir yaram var mesela sana diyemediğim.
Kalbime mil çekilen odalarda
Adını dilimle zikrettiğimde
Haykıramadığım işkencelerim var.

Sevdam, zaman aşımına uğramaya mecbur.
Beklerken mahkeme salonlarında
Kendi benliğimde yitirdim kendimi,
İşte şimdi bu demlerde,
Kalbimin tutanakları asılır duvarlara.
Bir zehir ki aşk denilen kimya,
Ne zaman köpürse damarlarımda
Ölümlere diriltir beni,
İdam sehpalarının ayaklarında.

Ömrümde bir vakit,
Seni uzaktan uzağa izlerken,
"Sevdiğim" diyemediğimden beridir.
Öyle hayal meyal değil,
Ayan beyan hatırlayarak gözlerini,
Kahrolduğum gecelerim var.

Kurutulmuş gül yaprakları gibi,
Savurulurken sokağından,
Rüzgârların yarenlik ettiği
Sürgünlerim var.
Bir de, bir de sana gölgen kadar yakın,
Gökyüzü kadar uzaklardan ağlayan,
Söz dinletemediğim yüreğim var.
Yüreğim var...

Ey benim, benden bihaber
Uykulara bürünen yârim,
Sen yağmur kokan, hasret kokan,
Sızlatan, ağlatan, kanayan
Ve bağrımı yarıp çatlatan,
Yüreğim avuçlarında,
Can çekiştiğim sürgünümsün.

Sen serabım,
Uçsuz bucaksız çöllerde,
Kaybolmuşluğum, şaşkınlığım,
Dua dua yakarmışlığımsın...
Sen iki yakamın boğazımda düğümlendiği
Gözyaşlarımsın.

Örtün üzerime hüzünlerimi,
Kırılmaz değilim,
Hele demirden, çelikten değil.
Bildiğin tozdan dumandan
Üzerine karanlık çökmüş
Bir şehrin viranesi gibiyim işte.
Bir yudum nefes gibi dolarken içime,
Kalbimde kendimden bile sakladığım
Ne kadar özlemin varsa
Ve bağrımı sızlatan çaresizliklerim,
Bir bir saplanır yüreğime.

Seni uykusuz gecelerimin sarhoşluğunda
Sabahlara dek şiirlerimin mısralarına,
Kitaplarımın terk edilmiş
Hikâyelerine yazıyorum.
Sana ayyuka çıkan duygularımı
Haykıramadığım için
Böyle biçare ve kimsesiz
Şiirlere vuruyorum kendimi.

Öyle eksik ve yarım kaldım ki sana
Ve öyle parçalandım ki defalarca.
Bir yanım uçurumlara sürükler beni,
Bir yanım cehennem korkusu,
Bir yanım intihar uğultusu,
Bir yanım, bir yanım sen,
Bir yanım üşür benim.

"Hakikat Oruçoğlu / Sustum İşte"